Afdichtingsrubbers in schrijnwerk: soorten, kwaliteiten en levensduur

Een raam kan thermisch uitstekend presteren in het laboratorium maar in de werkelijkheid lek zijn omdat de rubbers versleten zijn. Rubbers zorgen voor lucht- en waterdichtheid in de aansluiting tussen kader en vleugel. Hun kwaliteit en levensduur bepalen in grote mate het comfort van de eindgebruiker.

De twee belangrijkste rubber-materialen

• EPDM (Ethyleen-Propyleen-Dieen-Monomeer): ozonbestendig, UV-bestendig, levensduur 15–25 jaar, zwart of grijs. Standaard in kwaliteitsramen.
• TPE (Thermoplastisch Elastomeer): recyclebaar, goede elasticiteit, ook in kleur leverbaar. Iets kortere levensduur (10–18 jaar) maar makkelijker te verwerken.
• Siliconenrubber: uiterst duurzaam (> 30 jaar), duur, vooral voor extreme temperatuurtoepassingen

Types rubbers per positie

• Sponningrubber: tussen glaslat en glas — drukt het glas dicht in de sponning
• Aanslagrubber (centrale afdichting): sluit vleugel af tegen het kader bij sluiting
• Borsteldichting (pile seal): bij schuifdeuren en schuifvensters, vervangt rubber door bundel van polypropyleen vezels

Wanneer rubbers vervangen?

• Rubber voelt hard en broos aan (niet meer elastisch): direct vervangen
• Rubberprofiel vertoont scheuren of spleten: direct vervangen
• Tochtverschijnsel ondanks volledig gesloten raam: rubber natrekken en beoordelen
• Na ± 15 jaar als preventief onderhoud bij kwaliteitskaders

“Rubbers vervangen kost 10 % van een nieuw raam maar kan de thermische prestatie even goed herstellen.”

— Redactie Ramenbeheer

Als schrijnwerker kunt u rubbervervanging aanbieden als onderhoudsdienst. In Ramenbeheer noteert u rubbers als materiaalpost in uw offerte, apart van het profiel en het glas.